من انقلابی ام

دیپلمات نیستم

قدری فکر کافیست !

سلام

نمی دونم چرا ما آدمها اینطوری هستیم!!!

برخی اوقات با آگاهی کامل کاری رو انجام می دهیم که می دونیم اشتباهه ! می دونیم اگر این کار رو انجام بدیم طولی نخواهد انجامید که پشیمان می شیم و عذاب وجدان سراغمان خواهد آمد. باز دفعه بعد هم که موقعیتی برای همان کار پیش میاد از انجامش دریغ نمی کنیم و تکرارش می کنیم و بعدش دوباره عذاب وجدان.

واقعا چرا ما آدمها اینطوری هستیم؟

نباید یکمی فکر کنیم ؟ نباید فکر کنیم که آخر و عاقبت کاری که میخوایم انجام بدیم آیا به نفع ما هست؟ به ضررمان نخواهد بود؟ اصلا خدا راضی هست این کار رو انجام بدیم؟ با انجام این کار خشم و غضب الهی دنبال ما نیست؟

فقط کافیه یکمی به کاری که میخوایم در آینده یا یهو انجام بدیم فکر کنیم...

فکر کنیم...

پی نوشت:

مومن در هر کاری باید زرنگ باشه.

من انقلابی ام
ایستاده بر «پیچ بزرگ تاریخ»
و با انگشت اشاره ای جهان را به «میدان التحریر» تبدیل می کنم
من انقلابی ام
«فرزند روح الله»!
نماز گزار تمام مساجد «پاراچنار»
بی هیچ ترس و دلهره ای
و هر روز نیت می کنم دو رکعت شهادت در میان دو نماز
من انقلابی ام
تنها با اشاره ای
بدون هیچ مذاکره ای
تمام روزهای تقویم را خط می زنم
و به جای آنها می نویسم
«نهم دی»!
من انقلابی ام
دیپلمات نیستم!
و تنها پای میز مذاکره ای مینشینم که «انقلابم» را صادر کند
نویسندگان
Designed By Erfan Powered by Bayan